En son 25 yıl önce bir bilgi yarismasi vesilesi ile gelmiştim sanırım kuruluşun başkenti Bilecik'e ve dolayısıyla şeyh Edebalı hazretlerinin huzuruna baya guzellesmis buralar ve bu mekanlar her daim güzelliğini muhafaza ediyor elhamdülillah..
Kamp bitti, yol Akşemsettin hazretlerinin huzuruna getirdi. Tekkelerin bulunduklari coğrafyalar ayrı bir huzur yuvası uzun zamandır istiyordum. Nasip buguneymis veaselam...
yol günlükleri
Kampın son gecesi, kamp ateşi etkinliklerine Mihriban türküsüyle de girilmez ki arkadaş. Ah be liderim titreyen alevin üşüdügu bir dere siriltisinda 3-5 nöbetinde akla gelir diye düşünülmez mi. Ve hasılı kelam, "yar değişince kalem elden düşüyor, gözlerim görmüyor, aklım şaşıyor" vesselam...
Bolu aladaglarda zirvede açık hava kampındayiz. Günler birbirine girmiş vaziyette. İlk defa sağlıklı bir internet baglantisina kavuştuk günler sonra. Uzun zamandır bulutlara bu kadar yakın olmamistim. Eskiler insan kelimesinin "nisyan", unutmak 'unsiyet' bağ kurmaktan geldiğini ifade ederlerdi bir kez daha idrak ettim ki insan gerçekten her halde bir bağ kuruyor ve alışıyor. İllaki alisilmadik durumlar da var. İnsan çok farklı bir varlık vesselam...