Bir şehre ilk kez gittiysem her şeyden önce durup şehri sessizce izlerim. Şehrin rengini hissetmeye çalışırım. Bunu yaparken genelde tek olurum. Bilmediğim sokaklarda gezerim, kenar mahallelerin sesini, rengini hissetmeye çalışırım. Kimsenin yönlendirmesine ihtiyaç duymadan yaptığım bu kısa gezi, ilk kez gördüğüm şehrin ruhunu da sunar bana. Keşfetmek ya da fethetmekle eştir bu kısa turlamalarım. mozaiksir Bir daha unutmam bu şehri.
Dokunaklı bir şarkıyı dinler gibi bakardım babama, yüzündeki kederli izlere şahitlik ederek. "İçinde büyütmüşsün sılanın hasretini / Çayın deminde bulmuşsun yalnızlığın halini."
insanı teskin edecek şey, demli bir çaydan başkası değildir. Çay, hâlden anlayan iyi bir yol arkadaşıdır.
Yaşamak, dikenli bir yolda gülü aramak, ona ulaşmak adına çekilen zahmetin yansımasıdır. Böyle bir yolda yaralanmayı göze almak için bir kavuşma ihtimalinin olasılık dahilinde olması gerekir.
Modern insan yorulmamayı, az emek verip çok kazanmayı, bilgiye kısa zamanda hızlı ve kolay ulaşmayı hedefliyor ve daha uzun yaşamayı hayal ediyor. Uzun ömür, kaliteli yaşamak değildir. Vaktin bereketini yitirdik. Kişisel ve toplumsal olarak güç peşinde koşuyoruz. Güç ve imkân kalbimizi tatmin etmeye, gönle huzur vermeye yetmiyor. Gücü hikmet, adalet ve merharnetle ayakta tutmalıyız