Fidan Naghiyeva
@fynaghk
Based on a True Story
Sanki bi daha görüşmeyecekmişiz gibi manasızca sarıldık. Ama son sarılmanız olacak bu deseler, hepsini sımsıkı tutar, hiç bırakmadan sonsuza kadar sarılmak isterdim.
Reklam
İmkansız gibi görünen bir hayalin peşinden koşan oğluna yardım eden baba, dünyadakı tüm “canım oğlum” diye başlayan sözlere bedeldir zaten.
İnsan çocukken bazı şeylerin farkına daha iyi varabiliyor. Çünkü yetişkinler, çocukları kendi dünyalarına dahil etmek istemezler. Çocuk da kenardan onları izler. Bu yüzden de olan biteni onlardan daha iyi görür. Gel gelelim büyüdükçe daha çok dahil olmaya başlar meseleye. Ardından öyle bir an gelir ki kargaşanın ortasında bulur kendini. Haliyle kimse olayları bir çocuk kadar iyi süzemez. İnsan bazen bir adım geri çekilmeli. Ve kenarda durup olan biteni izlemeli. Tıpkı benim şu an yaptığım gibi.
Çocukken babam hakkında düşündüğüm iki şey vardı; biri babamın her şeyi bildiği, diğeri de ölümsüz olduğu. Büyüdükçe bu düşüncem de kayboldu gitti. Zamanla babamdan daha çok şey bildiğimi, hatta babamın aslında hiçbir şey bilmediğini bile düşünmeğe başladım. Ama bugün gördüm ki, babam gerçekten de her şeyi biliyor. Ve umarım ölümsüzdür de asla ölmez.
Boş bir hayaldi belki evet. Ama insanı ayakta tutan genelde bu boş hayaller oluyor.
Reklam