Feyza

"Benim dostlarım vardı. Onlardan ilelebet ayrılmış olduğumu bilmek ve onların acısının farkında olmak, ölürken yanımda götürdüğüm en büyük ıstıraplar arasındadır."
Sayfa 562 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
"Oğlum babasının burada ihtiyaten tekrar ettiğim son sözlerini asla unutmasın: Asla bizim ölümümüzün intikamını almaya gayret etmesin!"
Sayfa 561 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Goethe, vaktiyle insanın ölümden önceki son ifadeleri hakkında şu harika sözleri söylemiştir: "Hayatın sonunda toparlanmış olan zihinde, o zaman değin düşünülmemiş düşünceler belirir; bunlar mesut ecinniler gibidir, geçmişin zirveleri üzerine pırıl pırıl kurulurlar."
Sayfa 548 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Annesi Maria Theresia yirmi yıl önce, çaresizlik içinde, "Ne zaman sen kendin olacaksın?" diye yazmıştı. Şimdi, ölüme bir adım kala, kendisine şimdiye kadar yalnızca dışarıdan verilmiş olan o yüceliği kendi gücüyle kazanmaktadır. Adının ne olduğu yolundaki şekil sorusuna yüksek sesle, açık seçik şu cevabı verir: "Avusturya-Lorraine Hanedanı'ndan Marie-Antoinette, otuz sekiz yaşında, Fransa Kralı'nın dulu."
Sayfa 541 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Şimdi, yirmi beş yıl sonra, ancak bu uçsuz bucaksız yalnızlık içinde, annesinin kendisine onca defa tavsiye ettiği teselliyi hatırlar Marie-Antoinette: Ömründe ilk defa kitap ister ve yorgun, kızarmış gözleriyle bir kitabın ardından birini daha devirir; okumasına kitap yetiştiremezler.
Sayfa 526 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı