Babam sığınağa inmezdi, çünkü korkmuyordu. Babam hiçbir şeyden korkmazdı. Bombaları umursamazdı, ölmeyi de umursamazdı. Tanrı'nın "Ayağa kalkın ölüler!" diyeceği gün bile ayağa kalkacağını sanmıyorum.
Babamın defnedildiği gün, hava kötüydü. Herkes üzgündü, özellikle de müşterileri.
Aralarından birçoğu ağlıyordu. Biz, ailesi, ağlamıyorduk. Müşterileri olma şansımız olmamıştı.