Ah şu insanlar! Onları anlamak o kadar zor ki. O kadar acı ki, onların ruhi farklılıkları, birbirleriyle uyuşmayan davranışları karşısında çaresiz kalmak. Kendimi düşünüyorum. Bana ne kadar yakın olurlarsa olsunlar, insanların hiç birisi anlayamaz beni. Çünkü ben bile kendimi doğru dürüst anlayamıyorum. Geceler kapkaranlık, gündüzler soğuk ve sessiz içimde. Yüreğim alev alev yanıyor; ruhum volkan gibi kaynıyor. Gönlüm virane!