“ İnsan... Yüzünü bile tam görebilmekten aciz mahluk...
Öyle ya; aynadaki sağ sola ve sol da sağa geçtiğine göre görüntü tam kendisi mi ?Ancak birbirimizi görebiliyor yahut gördüğümüzü sanıyoruz. Bir eksiğin daha büyük eksiği de aynada tecelli ediyor. Aynada yahut bütün mücella satırlarda...Demek ki kendimizden bile gizlenmişiz...”
“ Hocanın sorusuyla annesinin anlatışı karşısında yalnızlığın dipsizliğini bir kere daha ölçmüştü. Yangını resimde seyredenlerle yananlar arasındaki mesafe.. Bu işin mutlaka bir hocası vardı ama nerede?.. Bu işin gerçek tabibi mutlaka mânalar alemindeydi ama nasıl bulmalı?”