Kim bu aynaya bakınca gördüğüm?
Sanki pençelerini geçirmiş sırtına ölüm.
Ruhu zihninin belirsizlikleri ile harmanlanmış bir kördüğüm.
Gözleri hep yaşlı.
Dizleri içerisinde kanların,
Büsbütün.
Bakışlarının derinlerinde yatar hüzün.
Sürükleniyor;
Her geçen dakika, her bir saniye,
Çıkmak için çabaladıkça,
Dibe batıyor günbegün.
Yüzünde buruk bir gülümseme,
Oysaki birikiyor boğazında,
Suskunluğunun neticesindeki düğüm.
Sessizliğinin ardında nice nice çığlıklar.
İstiyor dinlenilmeyi, istiyor;
Az da olsa tecessüm.
İnsanların yüzlerinde,
Hep sahte bir tebessüm.
Kayboldu içtenlik.
Kayboldu dürüstlük.
Geri gelmesini bekliyor.
İki büklüm...