Bir ben vardır dışarda, görünürde, sosyal hayatta; bir de ben vardır içeride, hep ama hep bir eşikte. O ikinci ben dürter, çekiştirir, "Hadi gidelim buradan!" Ben yatışmaya çalışırım. "Ya dur biraz. Daha yeni geldik."
"Empati önemlidir. Kendin gibi olmayanı dinleyebilmek, okuyabilmek, anlayabilmek. … Sanat sanat için değildir.
Sanat anlamak ve hissetmek içindir. Sadece kendi hikayeni değil, “öteki”nin hikayesini de. Özgürleşmektir sanat. Genişlemek, zenginleşmek, derinleşmek, kendini aşabilmektir."