Buz ayazı rüzgâr
eser durmaz ya, hiç,
avaz avaz bağırırken yüreği.
Çiçek açmakla kurumak arasında
Kararsız bir yeniyetme ağaç,
Donuk kuş sesleri karışır hep
Zihni bulutlu kuyunun
Ay'la sessiz düetine.
Kavuşamamanın dip dibe hikâyesi,
Hiç'le hep'in serüveni.
başımı kaldırınca gördüm,
kışa önsöz olmuş güz göğünü,
bu manzara karşısında,
düştü aklıma bir haiku'msu.
ama harcamamış mıyım cebimdeki
tüm ü ve ö'leri
ne haiku'ya döndü ne de şiire
sırtıma dokunup
tüylerimi diken diken eden
o garip melankolik esintiden oluşan
hınzır bir şiirimsi:
rzgar esti, gk grledi
balkon kapısı gıcır gıcır etti
bir de omzuma dşmesin mi
bir rmcek irisi,
rpermek için tm sebeplerim yerindeydi.
balkonda zerime dşen
rmceği bıraktım kendi haline,
ağına dşp yine instagramın.
bu nasıl story böyle?
Sonra sustum,
diğer cebimdeki a,e,1,i,u,o'lar bitmeden,
sessiz nszlere kalmayayım diye.
Öldürmeyeceğim kendimi
Ama, keşke öldürseydi
Diyeceksin bana.
Öldürmeyeceğim kendimi
Ama, bir ağıt yakmak
Gelecek içinden;
Aklımı yakıyorum çünkü ben
Yaşanmış, yaşanacak
Bütün günlerimi.
İntihar diye bir şey
Yok bu dünyada.
Ölümle biten bir intihar yok.
Asıl intihar
Gün gün yaşamakta.
Öldürmeyeceğim kendimi
Ama, keşke öldürseydi
Diyeceksin bana.
Evlilik başarı değildir; ancak gerçek ve sağlıklı bir ilişki sürdürebilmek başarıdır. Çocuk yapmak başarı değildir; ancak sağlıklı ve mutlu bir birey yetiştirebilmek başarıdır. Yalnız yaşamak başarı değildir; ancak kendi kendine yeterek hayattan doyum alarak yaşamak başarıdır.
Belirli bir yaştan sonra yaşadıklarıyla ilgili hâlâ ailesini suçlayan her insan, kendi seçimlerinin sonuçlarıyla yüzleşmekten korkan bir yetişkin çocuktur.