Allah bilir ya, maksadımız Cihat farizasını ihya idi. Allah'ın adını konstantiniyenin burçlarından ezanla haykırtmak idi.
Biz göremezsek torunlarımız görür. Yahut onların torunları... İnanç tohumu toprağa düşmüştür, nasılsa yetişecek. Onu yeşertecek olanlar nasılsa gelecek.
"Bizans tekfurlarıyla iyi geçinme taraftarıydık.
Sulhü onlar bozdu. Böylece Kayı Han Aşireti'ne Kostantiniye yolu açıldı. Gayrı durmak olmaz Göynük ve Mudurnu'ya gidiyoruz."
Köse Mihal:
"Germiyanoğullarından bir Müslüman'la Hristiyan bir tüccar arasında çıkan ihtilafı, Hristiyan'ın lehine neticelendirmişsin. Germiyanlı'dan alıp bizimkine vermişsin..
Osman Bey:
"Adam Hristiyan'dı, ama haklıydı. Dinimiz, hak sahibinin dinini, inancını sormaz; hakkını teslim eder kim olursa olsun."
Kayılar, ana vatanlarını Cengiz müstevlilerine
bırakmanın yakıcı duygusu içinde ellerine geçen yeni toprakları canla başla korudular. Cihat bayrağını açtılar. Doğu'dan gelen "Horasan erenleri"' ve Anadolu'nun çeşitli bölgelerinde faaliyette bulunan tarikat mensupları, bu meyanda Ahiler, Kayı Han
Aşireti mensuplarını cihat farizası etrafında organize ettiler.
Babası varken baba yokluğunu yaşayan çocuklar isyankâr, tepkisel ve -üzülerek söylüyorum ki- cinsel kimlik rollerinden hoşnut olamayan gençlere dönüşebiliyorlar. Önlerinde 'erkek gibi erkek' görerek büyümesi gereken erkek çocuklar rol model eksikliğiyle feminen portreler çizebilirken, ilk karşı cins algısını baba figürüyle oluşturması gereken kız çocuklar, babalarının eksikliğini yanlış ilişkilerde sevgi arayarak
doldurmaya çalışabiliyorlar.
İşte bu noktada bilmeliyiz ki, baba çocuk eğitiminde asla yardımcı oyuncu değildir. Anne ne kadar başrol ise, baba da çocuk için o kadar önemli bir başroldür.