Erkeklerin öyle bir bakışları, öyle bir gülüşleri, ellerini kaldırışları, kadınlara öyle bir muamele edişleri var ki... Herhangi bir şekilde talepleri reddedildiği zaman düştükleri şaşkınlığı görmek, küstahça gururlarını anlamak için kâfidir. Kendilerini daima bir avcı, bizi zavallı birer av olarak düşünmekten asla vazgeçmiyorlar...
İyi kadın olmak zordur. İyi kadın kalmak daha da zordur. Kadınlar erkeklere oranla, iyi kalmak için bile, daha fazla çaba sarf etmek zorundadırlar. Çünkü kadınların “seçilmek” gibi bir dertleri vardır. Hayatları boyunca, hep bir erkekler jürisinin karşısında çeşitli yarışmalara katılır ve “diğer yarışmacı arkadaşlara başarılar dilerler”. Bu duygu çeşitli hünerlerini artırır belki, ama yalnızca güvenlerini değil, zamanla içlerini de azaltır.