"Raif.. Şimdi ben gidiyorum!" dedi.
"Evet ... Biliyorum!"
Trenin hareket saati gelmişti. Bir memur vagon kapısını örtüyordu. Maria Puder merdiven basamağına atladı, sonra bana eğilerek yavaş bir sesle, fakat tane tane, "Şimdi ben gidiyorum. Fakat ne zaman çağırırsan gelirim ... " dedi. Durdu ve ilave etti:
"Nereye çağırırsan gelirim!" Bu sefer anlamıştım. Bir müddet onun bulunduğu pencerenin yanında koştum, sonra yavaşladım, elimi sallayarak, "Çağıracağım... Muhakkak çağıracağım!" diye bağırdım.