"Pandora'nın kutusu açılıp, Zeus'un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: ümit. O zamandan beri, yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladık. Fakat Zeus'un arzusunun, insanların kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır."
"Kutsal olan hakikat değil, kişinin kendi hakikati için çıktığı arayıştır. Kendi kendini sorgulamaktan daha kutsal bir şey olabilir mi? Hakikat olmadan kişi kim ya da ne olduğunu nasıl keşfedebilir?"