Şairlerin yalanları zannederdim “hiçbir yere ait olmamak”
cümlesini. İnsanın başına geliyor. Aslında başından hiç gitmemiş
belki ama farkında değil şahsiyet.
-yeni aldığım defterin ilk sayfasında adın,
gençliğimin ilk sayfasında-
Sevgilim, beni bağışla.
Ben Tanrıyı bilmem.
Bir senin gözlerini bilirim,
Bir de çocuğunun yaşını.
Sevgilim, beni bağışla.
Çocuk kalbimi sana sunduğum için.
Tanrı bağışlamasın boşver,
Beni sen bağışla.
Kurtulsun vicdanım sızıdan.
Evlenirken sadece izlediğim için,
Beni bağışla.
Beni kimsesiz koyuşunu,
Sevgiyi yitirişimi bağışla.
Kalkıp gelemeyişimi,
Zamanı yenemeden,
Seni sevmemi bağışla.
Tanrı beni unutalı çok oldu.
Bari sen beni bağışla.
Kurtulsun damarlarım acıdan.
Seni asla affedemeyişimi,
Sevgini terketmeden seni terkedişimi,
Tanrı değil, sen bağışla.
GAMZE KAYA