- Roman yazıyorsun değil mi?
- Evet.
- Çok güzel... Lakin sonu her zaman hüsran. Roman yazmak; yıllarca emek sarf ettiğin uzun süreli bir ilişkiye benzer evlat. Gecelerin, gündüzlerin, her anın onunla geçer. Aklından bir an dahi çıkaramadığın bir sevgili gibi… Ve o son cümleyi yazdığında, sevgilin seni terk eder. Senin dokunmaya kıyamadığın aşkın, artık başkalarının birkaç günlük çapkınlıklarına maruz kalır.
Farklı bir deneyimdi, Emre Başar tam olarak kendisi gibi bir yazar ve içinde ne varsa kitaplarına da o yansıyor.Esprili ama hüzünlü ve gerçekten trajikomik hikayeler.Tam bir toplum gözlemcisi , nokta tespitler.