Bize hiçbir şey yapmadılar-sadece bizi en mutlak anlamda ki hiçliğin içerisine yerleştirdiler, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.
Fakat sonuçta düşüncelerinde, ne kadar herhangi bir Özden yoksunmus gibi görünürlürse görünsünler, bir destek noktasına ihtiyaçları vardır, aksi taktirde dönmeye ve anlamsız bir biçimde kendi etraflarında Çember çizmeye başlarlar; onlar da hiçliğe dayanamazlar.
Belki de şahsiyet dediğimiz şey bu, yani hafızanın ambarındaki maskelerin zenginliği ve tesadüfü, onların birbiriyle yaptığı terkiplerin bizi benimsemesidir.
Belki daha derin, daha kuvvetli bir şey, bu mirasları ikidebir aksatan o içten müdahalelerdir. Herhalde ben de olan budur. Bunu herkes için söyleyemem. Elbette benim gibi yaşamayanlar kendilerini başka türlü, daha kuvvetli, daha saf şekilde bulanlar vardır.