Gamze Karaaslan
@gamz
Onları hatırlamaya calisti, hatirlarsa tek tek unutabilirdi. Unutabilmesi için önce.neyi unutması gerektiğini bilmeliydi. Ama hatirlayamadi ve hatırlayamadığı için unutamadı da.
Bir şeyi hissetmek ile onu hissetmek gerektiğinin farkında olmak aynı şey değil, bunu kaç defa konuşmuştuk.
İnsanlar duyguları taklit edebiliyor artık.
Gözyaşlarınin nasıl güzel şeyler olduğunu hatırlatan şahane kitap.
Çok sevdim. İlkini de çok cok sevmiştim. Birinci ikinci ayrımı biraz saçma aslında sayfanın ortasından bölünmüş gibi başlıyor zaten ikinci kitap. Devam ediyor yine aynı akicilikla.. Aynı hızla yasiyorsun olayları ama bir yandan da yavaş okusam ya bitecek hemen hissi sarıyor devamının gelmesine daha cook var çünkü.
Böyle 3000 5000 sayfa daha yazsa sayin yazar ben yine soluksuz okurum sanırım.
Romanın içine nöronların sıkıştırılması fikrine bayıldım sonucta.
