Kendini suçlamanın konforlu bir yanı vardır . Kendimizi suçladığımızda başka hiç kimsenin bizi suçlamaya hakkı yokmuş gibi gelir . Günahlarımızı bağışlayan itiraftır , rahip değil .
Oysa yoksullara tutumlu olmalarını önermek hem kaba bir şaka , hem de hakarettir . Açlıktan ölen bir adama daha az yemesini öğütlemek gibi bir şeydir .