Aşkın bitmeme ihtimali yok. Kavuşulduysa bitecek. Çünkü başlayan aşk biter. Kavuşulmadıysa eğer istediğiniz kadar yayıp uzatabilirsiniz. O da sizin ne kadar marazlı biri olduğunuzla ilgilidir.
Aşıkken evlenmeyin. Bırakın aşk aksın, taşsın; sonra durulsun. İşte o zaman evlenin. Çünkü bazen sadece irtifa kaybetmiyor aşk, buharlaşıp uçuyor da. O zaman elde hiçbir şey kalmıyor. İnsan, “Niye evlenmişler?” diye düşünüyor. “Nasıl olmuş da bu iki kişi evlenmiş?” diye soruyor. Daha fenası, kendileri soruyor.(…) İlişkilerinin altıncı ayında evlenmişler, birbirlerine çok aşıklarmış. Ama ikinci yılın sonunda ellerinde hiçbir şeye evrilmeyen duygular ve yasal bir evlilik dışında bir şey kalmamış.
Serçenin ölmesinde bile bir bildiği vardır kaderin. Şimdi olacak bir şey yarına kalmaz, yarına kalacaksa, bugün olmaz. Bütün mesele hazır olmakta. Madem hiçbir insan bırakıp gideceği şeyin gerçekten sahibi olmamış, erken bırakmış ne çıkar.
Bir insana insan mı denir bütün işi
Yemek ve uyumak olursa dünyada yalnız?
Hayvan denir böylesine! Ne iştir bu Tanrım?
Sen ki sınırsız yaratmışsın düşüncemizi,
Sen ki geçmişi geleceği bilirsin,
Bu aklı küflensin diye vermedin elbet bize.