Çakırcalı yorulmuştu.Bir insan bir işi severek yaparsa,iş ne kadar zor olursa olsun,o kadar koymaz.Halbuki Çakırcalı eşkiyalığı,adam öldürmeyi sevmiyordu.Adam öldürmek,soymak,eşkiyalık yapmak zorunda bırakılmıştı.Demek ki öldürdüğü,soyduğu insanlardan sorumlu değildi.Kendisini eşkiyalığa zorlayan kuvvetti.Bu neydi?Padişahmı,millet miydi?
Suç onların.Birinden birine yükleyemiyordu suçu ama bildiği şey, kendisi hiç mi hiç suçlu değildi.Yüreği temizdi.Yedi yaşında bir çocuğun yüreği gibi.
O zamanın eşrafı,gözü pek,yiğit,fakir,atılgan bir delikanlı buldu muydu,işi tamamdı onun.Ne yapar yapar onu baştan çıkarırlar,ya katil edip hapishaneye düşürürler,ya efe edip dağa çıkarırlardı.Bu onlar için gerekliydi.Çıkarları vardı bundan.Eşkiyasız eşraf,silahsız asker demekti.