İnsanın bir karış toprağı oldumu,o toprak artık o insandır.O insanın bir parçasıdır.O insana benzer.Eğer o arazinin üzerinde yürüyorsa,o araziyi işliyorsa,o acı çekerken üzülüyor,yağmur yağdıkça seviniyorsa o mülk o adamın kendisi olur.Adam da...ona sahip olduğu için büyür.Başarılı olmasa bile,toprağıyla büyük olur.Böyledir bu.
Zaten artık kimsede inanç minanç kalmadı.Daha beteri bende de kalmadı.Tabi ara sıra yine dürtüyor içimden bir şeyler.Hemen bir ayin attırıveriyorum yada şölen falan verildiğinde,şükran duasını ben yapıyorum ama yürekten değil.Millet benden bekliyor,biliyorum da,ondan yapıyorum.