bk

benim zamanımın tehlikesi bu. dünyada müthiş bir gerilim var. kopma noktasına yaklaşan bir gerilim; insanlar mutsuz, kafaları karışık.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
şuna inanıyorum: tek bir insanın özgür, kaşif zihni dünyadaki en değerli şeydir.
şimdi de ekip kavramı etrafında toplanan güçler, o kıymetli şeyi imha etmek üzere insan zihnine savaş açtı. özgür ve avare zihin aşağılanarak, aç bırakılarak, bastırılarak, zorla yönlendirilerek ve şartlandırmanın sersemletici çekiç darbeleriyle kovalanmakta, kıskıvrak bağlanmakta, köreltilip uyuşturulmakta. türümüz hazin ve intihari bir yol seçmiş gibi gözüküyor.
insanların yaptıkları şeyleri anlamalarını da bekleme. insanlar birçok şeyi içgüdüsel olarak yapar, bir arının bal yaptığı gibi, tilkinin köpekleri aldatmak için patilerini suya batırdığı gibi.
Edebiyat
zaman aralığı, zihinde garip ve çelişkili bir meseledir. rutin ya da olaysız geçen bir sürenin insana bitmez tükenmez geleceğini varsaymak mantıklıdır. öyle olması gerekir ama değildir. asıl sıkıcı ve olaysız zamanlar şıp diye gelip geçer. ilgiyle renklenmiş, trajediyle yaralanmış, sevinçle bölünmüş zamanlar ise hatırada uzun görünen sürelerdir. düşünülürse öyle de olması gerekir. olaysızlığın direği yoktur ki üzerine bir süre asabilesiniz. hiçbir şeyden hiçbir şeye geçen zaman sıfırdır.
Edebiyat