H.

H.
@gamzeligezgin
Doğuştan mühendis, kabiliyetsiz şair.
Sevişmelerimiz
Dudaklarında sarhoş Gözlerinde meczup Teninde kayıp Avuçlarında yangın Göğüslerinde şehvet Dizlerinde güçsüz Nefesin nefesimde Kollarım bedeninde Geceler gündüzlere
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Ölümü Beş Geçe
Saatler sevgilim ölümü beş geçiyor Parmaklarıma yayılırken uyuşukluğu kışların Soğuğunda sokulmuş gibi koynuna Isınmaya hasret kalbim avuçlarımda Teklerken sunuyorum aldırmadan Özlemine gömüyorum gözyaşlarımı Affet beni sevgilim taşıyamıyor Yalnızlığımızı yorgun adımlarım Yalpalıyorum billur gözlerine Hatırında kalsın bir adım Yağmurlar dindiğinde artakalan Toprak kokusu tanıdıklığıyla Veriyorum sana sakladığım nefesimi Affet kaybolan sevişmelerimizi Affet beni Saatler vuslatı Beş geçiyor
“Sen aşkın ne olduğunu bilir misin adaşım, sen hiç sevdin mi? Sen sevgiline ne verebilirsin sanki? Kalbini mi? Pekala, ikincisine? Gene mi o? Üçüncü ve dördüncüye de mi o? Atma be adaşım, kaç tane kalbin var senin?” youtu.be/X3LZpG4L3tk En dönülmez yerin sonuna dek seni seviyorum.
Edebiyat
Gitme
Ey hasret kokulu rüzgarların fısıldadığı kadın! Kabaran denizlerinde göğsünün unuttum kaç kez kayboldum Duam olsa da artık mahşer yerinde handan adın Gitme huzurum gelemediğin mesafeden öteye - H.
Şiir
Yatak Odasının Göğündeki Yıldızlar
Sana dokunmadan ölmeyeceğim Artık kafiyeleri düştü dizelerimin hem bilirim Böylesini severdin sen şiirlerin Garip değil mi yalnız hissettiğim kadar seninleyim yine ve ben seninle olduğum kadar Yalnızlığımızı taşıyorum küllenmiş bir köz gibi kalbimde Elim tavana asılı görünmeyen yıldızlara uzanıyor hala her gece kaç kere kavuştu Yanyana birbirine hasret ellerimiz bilmem Yatak odasının alçıpan gökyüzünde saymadım Sonu yok gibiydi gecelerin Karanlığında sıcağına kavuşan aydınlık saatleri Unutarak nerede başladığımı ve nerede bittiğini sonsuz sandım sevişmelerimizi Anlaşılmamak sanırım kaderi asırlar dolusu yangına dönen sevdaların ardında bıraktığı izlerin Kimi zaman bir çocuk şarkısına sinmiş kokunla ve en durağan günlerinle özlüyorum seni Antartika kadar yakınsın bana aynı nefesim ulaşılmazlığında olduğun gibi biliyorum Uzun düşüncelere daldım son gecelerde nefesim buzul soğuğu Solur gibi battıkça ciğerlerime sordum neden Nefesimin her damlasıyla sarılıyorum yokluğuna uyandığım rüyalara Anlaşılmamak olduğu halde kaderi yangına dönen sevdalardan kalan izlerin Üzerinde gezdirirken bir hayalet parmaklarını anımsadım Sana dokunmadan ölmeyeceğim - H.
Şiir