Seni anlatabilsem seni. Yokluğun, cehennemin öbür adıdır. Bir ilişki, iki insanın birbirine tutunması değil, aynı uçurumun kenarında diz dize oturup karanlığı bölüşmesidir. Kalsan da gitme, gitsen de kal; sevdamızın harcı kandan ve topraktan, koparılmasına gücünüz yetmez.
Ölüm bir kere susturur, ama özlem
Her gün fısıldar. 'Buradaydı, şuraya otururdu. Bunu severdi, buna gülerdi.'
Ve sen
Her hatırladığında
Yokluğuna biraz daha sarılırsın.
Anlarsın ki
En zoru o gün değilmiş.
Asıl zor olan ondan sonra.
Her gün onsuz uyanmakmış.
Onu kalbinde taşımak
Ağır ama bırakamadığın bir yük.
Çünkü sevmek,
Bazen gitmiş birine her gün yeniden
Gitme demektir...
Beklenen oldu, bir başka dünyaya geçti. İçinde ne hüzün, ne korku, ne gitme isteği, ne kalma direnci... Bu dünya değil... Hayatı geçti işte... Ölüm buysa, güzel...