Yaşamın çemberi budur kutsal kitaplarda: insan topraktan gelir toprağa gider. Arada can denilen, sürgit kanat çırpan bir kuş vardır yalnızca. Kuş düşer, yaşam biter. Benim farkında olduğum, sizin unutmayı yeğlediğiniz yalnızca budur.
Özgürlüklerinin farkında olmayan insanların arasında kimse özgür olamıyor.
İnsanları suçlamayı bırak. Onlar sana hoşgörüyle bakmak için gelmediler dünyaya. Kendilerini beğenmek için yaşarlar. Acımasızlıkları ondan . . .
İnsanın sonsuza kadar sayamayacağını, bir sayıdan sonra, boşa dönen bir çember gibi, hep aynı sayıyı yinelediğini erken ögrendim.
Çiçek olmaktan çok uzağa düşmüştü yüreğim. Sonbahardan kışa geçiyorum. Farkındayım.