Sana da üzülüyorum aşk! Eskiden uğruna dağlar delinir, çöller aşılırdı. Şimdilerde, rakı masalarındaki meze gibisin. Sarhoşluklar geçene kadar...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Beni şimdi değil, seneler sonra hatırla.
Seneler sonra hatırla ki, seneler sonra, her şeyin geç olduğunu fark ettiğinde, bir şeyleri mümkünken yapamamanın pişmanlığı hiç gitmesin yüreğinden.
Beni şimdi değil, seneler sonra hatırla.
Bir yerde otururken, adını “sevgili” koyduğun birinin sana karşı yaptığı bir hareketi bana benzet ve önce aklına, sonra kalbine düşür beni. Onun “ben gibi” olduğunu gör. O'nda beni aradığını gör. O'nda biz'i bulamadığını gör.
Ya da, kalabalıklarda yalnız yürü ve yanında yürüyen biri benim parfümümü sıkmış olsun. Ve sen o kokuyu öyle yoğun çek ki ciğerine, ismimle kokum birbirine karışsın ve hiç çıkmiyim bedeninden.
Beni şimdi değil, seneler sonra hatırla.
“Biri vardı” diyerek, ismim hiç aklından çıkmasa da, sen isim vermeden anlat birine beni. “Çok sevmişti beni” de. “Benim iyiliğimi, kendi iyiliğinden çok düşünmüştü inanabilir misin?” de. Devam et anlatmaya. “Beni sevmek değildi yaptığı, güvenmekti ve bu onun için sevmekten daha önemliydi, değerini bilemedim” de. “Dış'ım umrunda olmaz, içimle ilgilenirdi ama ben onun sevgisini taşıyamadım” de. “Çok sevdiğini bildiğim halde, bir gün ona değerli hissettirmedim” de.
Beni şimdi değil, seneler sonra hatırla.
Seneler sonra hatırla ki, seneler sonra, her şeyin geç olduğunu fark ettiğinde, bir şeyleri mümkünken yapamamanın pişmanlığı hiç gitmesin yüreğinden.
Ruhumdan her geçeni dudaklarımın arasından yollasam, ruhumun içinde ne kalır..
Sayfa 153 - Onur
Aşık olduğun kisi senden uzağa giderse ne yaparsın?
Ben beklerim, bir ay da beklerim, bir yıl da beklerim, bir ömür de beklerim. Benden ne kadar uzakta olduğu umrumda olmaz, mesafeleri görmem bile. Birgün yanımda olacağını biliyorsam kilometrelerin hiçbir önemi kalmaz...
Sayfa 142 - Zeynep