barcelona
@gamzendeyim
anlamam nedenini
Reklam
Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç hamama gittiniz mi?
Ben gittim lambanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum
Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak
Söylelemesine maviydi kör oldum
Taşlara gelince hamam taşlarına
Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
Taşlarda yüzümün yarısını gördüm
Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
Yüzümden ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
Cemal Süreya
Cemal SüreyaBazı insanlar hayatımıza şiir gibi girer. Ne tam olarak anlarız ne de unutabiliriz. Bir bakışlarıyla içimizde yıllardır kapalı duran kapılar açılır, sessizce bastırdığımız duygular su yüzüne çıkar. Onlarla konuşurken kelimelere değil, sessizliklere inanırız. Çünkü bazı sessizlikler, en gürültülü cümlelerden daha fazlasını anlatır. Ve belki de bu yüzden, bazı vedalar hep eksik kalır; söylenmeyen bir “kal” kadar ağır, gitmeye cesareti olmayan bir “hoşça kal” kadar yarım…
