Gamze Taşdemir

Gamze Taşdemir
@gamzetsdmr
Okul öncesi öğretmenliği
23 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Ben hiçbir yolculuğa hafif çıkamadım. Bavulumdan önce kalbim doluydu hep. Bir yerden bir yere giderken asıl geride kalan bendim; söyleyemediklerim, yarım kalan vedalarım, içimde kapanmamış cümlelerimle. Gitmek çoğu zaman bir tercih değil, bir mecburiyetti bende. O yüzden ardıma bakarken el sallayamadım hiç. İstediğim gibi vedalaşamadım kimseyle. Ne bir sarılma tam oldu, ne bir “hoşça kal” içime sindi. Hep aceleye geldi ayrılıklarım, sanki dünya durursa ben vazgeçecekmişim gibi. Oysa bazı vedalar zaman isterdi, cesaret isterdi. Bende ikisi de eksikti. Yollar uzundu ama asıl yoran mesafe değildi; içimde taşımak zorunda kaldığım kırgınlıktı. Otobüs camından dışarı bakarken geçen manzaralar değil, geçemeyen anılar ağır gelirdi. Her yolculuk biraz kaçıştı, biraz da kendime dönüş. Belki de bu yüzden hiçbir yere mutlu gidemedim. Çünkü bazı insanlar mutlu gelmek için değil, eksik kalmamak için gider. Ve bazı vedalar yaşanamadığı için, insan bir ömür yolda kalır.
Duygu ve Düşünce
Reklam

Yasemen

@yasemenss
·
"Kendilerini özgür sanıyorlardı, oysa felaketler oldukça kimse asla özgür olmayacak."
Ayrılık da sevdaya dahil …
Dünyada hangi dağları aşmış olursan ol aklın takılıp düştüğün taşta kalıyor..
Ben seni severim aslında da düzenim bozulur diye korkuyorum Durduk yere başımıza saçma sapan bir aşk çıkar Sinemaya gitmeye ele ele tutuşmaya falan kalkarız İşin yoksa çiçek al, saç tara, parfüm sık. Küsmesi, barışması, ayılması, bayılması Hatta eninde sonunda kaçınılmaz ayrılması