Gamze Can
@gamzzcan
"Living is an art, not a science. "
Puan vermedi·24 syf.·
2018 78. kitabı
”Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun. Ne olduğu önemli değil, dokununca onu değiştirdiğin ve ellerini çektiğinde sana benzeyeceği bir şeye dönüştürdüğün sürece, derdi. Sadece çim biçen adamla bahçıvan arasındaki fark dokunuştadır, derdi. Çimleri biçen adam orada hiç olmamış gibidir; bahçıvansa bir ömür boyu orada olacak.”
Ve bitti. Bitmesini gerçekten istemezdim, çok kısa geldi. Bu kitabı çok uzun zamandır okumak istiyordum ve yıl bitmeden okuma fırsatı bulduğum için çok mutluyum. Kitap, kitapların yasak olduğu ve yakıldığı bir ütopik dünyayı anlatıyor. Guy Montag, işini seven bir itfaiyeciydi ta ki bir gün kitaplarla tanışıncaya kadar ve ondan sonra devrim niteliğinde bir eylem gerçekleştirmeye karar veriyor. Yazar aslında bize ütopik bir geleceği anlatırken aynı zamanda insanoğlunun günümüzde ve Ray Bradbury'nin yaşadığı dönemde yaptığı hataları da yüzüne vuruyor. Adeta ders niteliğinde bir kitap ve çok fazla sevdiğimi söyleyebilirim. Okuyun, okutun!
