" Senden ayrı düşeli ben aklımla görürüm
Bana göstersin diye yöneldiğim yerleri
El yordamından medet umarım, yarı körüm
Gözüm görür gibidir, ama sönmüştür feri
Bu göz, gönlüme hiçbir gerçek iz göstermiyor.
Ne kendi gördüğü kuş , ne çiçek, ne de bir varlık
Türlü görüntülerden akla hiç pay vermiyor
Ama bir iz tutmaya gücü yetmiyor artık
Görse bile en kaba ya da en ince yüzü
En çarpık yaratığı en çok sevgi vereni
Dağları ve denizi , geceyi ve gündüzü
Kargayı ve kumruyu, hepsinde bulur seni
Başka şey sığmaz dolmuş seninle tıklım tıklım
Gözümü sahte yapar gerçeği gören aklım."