Sude
@gapofreading
Mimar
Üniversite
Konya
52 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Gençtim, vurgundum. Bir sesi duyabilme isteği göğsümde infilak ederdi. Bir daha hiçbir şeye böyle anlam yükleyemedim."
-yıla 5 varken-
Reklam
Geçmişe özlem duymak asla dolmayacak boşlukların kovuklarını belli etmek ister gibi zonklamasına neden olsa da bir yanıyla bana hep iyi gelirdi. Vaktiyle var olmuş bir yokun, nazikçe kendini anımsatmasıydı neticede bu sızı.
Özlenmeye hak kazanacak denli mutlu etmiş bir lütuftan geriye kalana,sızı bile olsa, teselli diye bakardım...
"Beni üzdün ağladım,
Beni üzdün her yerde ağladım.
Sabah uyandım ağladım,
Öğlen ağladım,
Akşam ağladım,
Gece ağladım .
Uyumadım aylarca, ağladım.
Saçlarımı kısalttım omuzlarımda bıraktım,
Öyle yüktün ki bana,
Sanki kessem saçlarımı,
İnecekti omuzlarımdan ağırlığın
Geçmedi.
Öyle çirkinleşmedim ama,
Emeğimi ziyan ettim yok olan varlığına.
Yine uzuyor ve omuzlarımdan aşağı
savunuluyor rüzgarla,
Anılar yükleniyor her teline senin kokun sinmiş.
Bir yara, bir acı, binlerce anı biriktiriyorum yokluğuna.
Sen nefes oldun,ben sana hep yabancı.
" Senden ayrı düşeli ben aklımla görürüm
Bana göstersin diye yöneldiğim yerleri
El yordamından medet umarım, yarı körüm
Gözüm görür gibidir, ama sönmüştür feri
Bu göz, gönlüme hiçbir gerçek iz göstermiyor.
Ne kendi gördüğü kuş , ne çiçek, ne de bir varlık
Türlü görüntülerden akla hiç pay vermiyor
Ama bir iz tutmaya gücü yetmiyor artık
Görse bile en kaba ya da en ince yüzü
En çarpık yaratığı en çok sevgi vereni
Dağları ve denizi , geceyi ve gündüzü
Kargayı ve kumruyu, hepsinde bulur seni
Başka şey sığmaz dolmuş seninle tıklım tıklım
Gözümü sahte yapar gerçeği gören aklım."
Olduğum yerde olmak istemiyorum ama olduğum yerden çıkıp gidemiyorum da. Şu an yaşadığım her şey o günlerin aynısı. Evde olmak istemiyorum ama her akşam eve dönüyorum. Hiçbir yere ait hissedemiyorum kendimi.
Reklam