Yaşamayacağını bildiyi hislərin ehtimalları idi bu insanların hələ də qəlblərinin atmasının səbəbi.Hələ də oyanmırlar yuxudan.Xəyallarında qurduqlarına o qədər inanırlar ki,olmadığı anda imtina edirlər çətinlikdən.Amma bəzən bezmək onların böyük haqqı olur.Çünki hara kimi belə davam edəcəkdi?Mənasızlıqlar içində axıb gedən zaman nə vaxta kimi aciz insanları öz arxası ilə qaçırdacaqdı?Nə vaxt insan zamanın axdığını qəbullanıb öz həyatını yaşamağa başlayacaqdı?Və nə vaxt bu suallara cavab tapılacaqdı
"İnsan bir yere ya da birilerine ait olduğunu bilirse o yer ve o insanlarla ortak yanlarını hisseder,yabancı bir yerde ise daha çok yalnızlığını hisseder."