Sude Erman
@gastronom_sair
11 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Kardeşimin HikayesiEdebiyat
İlk kitap yorumumu bu kitaba yazdığım için kendimi gerçekten çok şanslı hissediyorum. Şüphesiz son zamanlarda okuduğum en iyi roman diyebilirim.
Zülfü Livaneli’nin abartısız, sade diliyle detaycı anlatımı âdeta bir kitap okumaktan ziyade film izliyormuş hissi yaratıyor.
Anlatımıyla, hikayesiyle, karakterleriyle gerçekten hiç sıkılmadan tek solukta okunabilecek bir kitap.
En başından sonuna kadar karakterleri benimseyecek ve sanki Ahmet Bey tüm olan biteni anlatırken gazeteci kızla birlikte oturup ıslak hamburger yerken onu birlikte dinliyormuş gibi hissedeceksiniz.
İlk okumaya başladığım andan itibaren merak uyandıran ve sonunun asla bu kadar farklı bir hikayeye bağlı olduğunu tahmin edemeyeceğim bir kitaptı. Zira, tahmin edebilsem bu kadar ters köşe olmazdım zaten.
Kitabı ilk defa okuyacak olanları şimdiden kıskandım bile…
Çantamdan kitabı çıkardım ve sonra ona şu bölümü okudum: “Aşk denen şey bazen yürür, bazen uçar; bazen koşar biriyle birlikte; bir başkasıyla ölümcül yürüyüşe çıkar; üçüncüyü buzdan heykele çevirir; dördüncüyü atar alevlerin içine. Birini yaralar; öldürür ötekini. Aynı anda çakıp sönen bir şimşeğe benzer. Geceleyin saklar şafakta zapt edilecek olan kaleyi. Çünkü dayanacak güç yoktur karşısında.”
“Ne garip metin” dedi. “Kim yazmış bunu?”
“Cervantes” dedim. “Yazdığı her şey doğru, fazlası yok, hatta eksiği var.”
