Hep geçmişte yaşadığını görmek beni üzüyor… Tabii yalnız gelecekte yaşadığını görmek de üzer… Belki de hep dedikleri gibi gerçek ikisinin arasında bir yerde…
Uğrunda savaştığınız davalar, savaş alanında, işkence odasında, batmakta olan bir gemide hep unutuluveriyordu, çünkü beden şişip büyüyerek tüm evreni kaplıyordu; korkudan çarpılmadığınız ya da acı içinde haykırmadığınız durumlarda bile, yaşam her an açlığa, soğuğa, uykusuzluğa, mide buruntusuna ya da diş ağrısına karşı verilen bir savaşımdı.