Hande Kandemir
@gece2208
Şu anda okuduğu kitap
Babaları bilemem ama annelerin bilinçdışında sakladıkları, hayatlarında bir etkisi olmadığını, travmasının çoktan geçmiş gitmiş, tedavi edilmiş olduğuna kesinkes inandıkları ve unuttuklarını sandıkları şeyler bir şekilde kızlarına devroluyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Normal değildim, hiç iyi değildim, güzel anılar kadar acılar da bana anlatması imkansız bir haz veriyordu.
Nefes alabilmenin ne büyük nimet olduğunu o an tüm hücreleriyle anlamıştı; mutluluk için başka hiçbir şeye gerek yoktu, sadece nefes almak yeterdi. Ama insan, nefessiz kalmadan nefesin, hapsedilmeden özgürlüğün, ölümle yüzleşmeden yaşamın kıymetini bilemiyordu.
Toplumlar ancak öncülerin yaktığı meşalelerle aydınlanabilir, bu meşale, kendi bedenleri olsa bile.
Dün erkendi, yarın geç. Koşullar olgunlaştığında hepimiz hissederiz bunu, bir rüzgar bir uyanış gibi gelir, içimize işler.