onları
kilit altında
tuttuğumuz
halde hâlâ
bize
biçim
vermeye
devam
eden t ü m
anılar
nereye
gider?
artık hatırlayamadığım şeyler yine de yaşanmış gerçeklik sayılıyor mu?
Eski neşemi kaybetmediğimi göstermek için. Sonra durgunlaştım. Neden? Unuttum. Dur, hayır; unutmadım. Yalnız kaldıkça, yalnız kalmaktan korktukça... Aynadan uzaklaştım; fakat, biliyordum, böyle bir düşünceydi. Yalnız kalmaktan korktukça yalnızlığım artıyor. Bu sefer gerçekten gülümsedim.