Aslı Gencel
@gencelasli
Hepimiz Gogol’un paltosundan çıktık!
66 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Sonunda bitti, ben de bittim. Yer yer üzüldük, yer yer güldük (ha-ha). Elimizden kalemi bırakamadık, altlarını çizdik durduk. Sigarayı bırakmıştık, okurken yine sigara yaktık. (Evde denemeyiniz, ha-ha). Kitabı kapattıktan sonra uzun uzun kapaktaki Oğuz Atay resmine baktık durduk. Hayatımda hiçbir kitabı bu kadar zor okuduğumu hatırlamıyorum. Kesinlikte hayatınızda bir karmaşa söz konusuyken okunabilecek bir kitap değildir. Tamamen ince bir dikkatle ele alınması gereken, çok derin anlamlara sahip bir iç sancıyla karşı karşıyayız. Kitabın baş karakteri Hikmet Benol yalnızlıkla akıl çerçevresindeki kalabalık arasında sıkışıp kalmış, bir gecekonduda (gecekondu değil Hikmet ahşap bir evde, pardon albayım) emekli albay Hüsamettin bey yardımıyla oyunlarını yazmaktadır. Emekli albay Hüsamettin bey, gerçekte var olan bir karakter miydi yoksa baş karakter Hikmet’in kafasından geçen bir sanrı mıydı, kitabın sonunda albay tarafından yazılan bir mektup görmüş olmamıza rağmen anlaşılamamıştır. Naçizane düşüncem, herkesin okuyup çok farklı anlamlar çıkarabileceği, olayın sonunu herkesin çok farklı bağlayabileceği bir durum söz konusudur. Söylenecek çok söz var, (fakat yoruldum albayım) kısa keseceğim. Kitaptan şu alıntıyla bitirmek istiyorum: “Hayatın bir oyun olduğunu unutmayalım. En büyük hazinemizin aklımız olduğunu unutmayalım. Aklımızı korursak bütün oyunları istediğimiz gibi oynayabileceğimizi unutmayalım.” Bol sancılı okumalar.
Bu kitabı şöyle 17-18 yaşlarımda okumuş olmak isterdim ki vooovv diyebileyim. Çok çok sade, naif bir dili olduğu kadar tokat gibi çarpan cümleleri, altı çizilecek birçok satırı var Ece Temelkuran’ın. Şahsi olarak daha bundan daha ağır bir dil okumayı tercih ettiğim için çok hafif, kuş gibi geldi bana kitap fakat keşke okumasaydım demedim. Kitap okumaya yeni başlayan kesime önerebilirim, onun dışında verim alınabilir mi bilmiyorum.
Hikayede gerçekten de büyük boşluklar var! Hikayeler kesintili, olaylar tamamlanmamış ve absürtlük üzerine kurulmuş. Ara ara bıraktım, şans vermeye çalıştım son sayfasına kadar, ancak olmadı. Şahsen bana bir şey katmadı, okunsa da olur, okunmasa da olur diyebilirim.
