“Mutlu bir yaşam, sakin bir yaşamla mümkün olur, çünkü gerçek hoşnutluk, ancak sakin bir ortamda yeşerebilir..”
(Rüya) (Kadıköydeydim farkında olmadan hafiften boynumu eğdiğimi hatırlıyorum insanların hakkımda düşündüğü kötü şeyler umrumda değildi ancak çoğu yapı tarafından dışlandığımı biliyor ve bununla onur duyuyordum,çocukluğumdan beri önemsediğim insanlar her zaman beni görmek yerine parayı görmüş ve günün birinde önemsiz bir duruma düşmüşlerdir.Paraya ve cehalete ciddi bir zarar vermiştim bunun farkındaydım ve Lilithten başka hiçbir şeyim yoktu istemem de zaten sevgilim Lilith’den başka bir şey hayatta.
- Kim cehaletin köpeğiyse bokunda boğulsun -
Ağlaya ağlaya ölüm kokan acılar çekse de önümde cahiller
Kahkahalar eşliğinde seyreder - sonra da mezarlarına giderim
- tükürmek için - Ölüye saygı mı ?
Cahilse eğer birey ve diretiyorsa cahilliğinde
Özgürlüğe pranga vurabileceğini sanacak kadar ahmaksa eğer
Ölüsünün de amına koyayım
Dirisininde !
Önümden Feminist bir grup geçiyordu çoğunluğunu kadınlar oluşturuyordu.Grubun başında ki kızıl saçlı kadın Aniden bağırdı irkildim. Zayıftı 40 45 yaşlarında gibi duruyordu.)
Grubun başında ki kadın(Sert ve hışımlı bir şekilde):Sakın boynunu eğme!
Sakın
Sen bizim insanımızsın!
İnsanlık adidir bilirsin
Yaralanırsın günün birinde
Bükülür belin
Bir zindana atılır - çıkamayacak gibi hissedersin
Kimse de olmaz etrafında
Lilith ile gelir seni oradan alırız.
Seninleyiz mükemmel erkek
Seninleyiz Lilithin sevgilisi
Seninleyiz güzel ve güçlü çocuk.
(Kalabalık yumruklarını havaya kaldırdı,mutluluktan göz yaşlarına boğulduğumu hatırlıyorum.Daha önce hiç görmediğim insanlardı ancak öylesine büyük bir tutku öylesine büyük bir mutluluk doğdu ki içime o an anladım ki
Bu yabancılar
Gerçek Ailemdi benim.)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Nigar muharrem-Omuzumda ağlayan bir senMüzik
En sevdiğinde gidermiş Güvendiğinde aşk bitermiş Böyleyse mutlu sonları gerçek değil Bir hayalmiş.
Seni sevmesi geliyor,
Güneş,
Bulut,
Hayat,
Hatta dalgalı denizler...
Okyanuslar,
Menderesler,
Hepsi birer birer akarken,
Seni izliyor.
Bir çılgınca gençliğim,
Neşeden daha fazla keyfim.
Seni diyor,
Ben dinoiyorum.
Gülümsüyorlar şarkılarda,
Ben çocuk,
Sen nazlı bir anne.
Kader deseler,
Oturup hep izlerim.
Gülüşünde ince bir bahar saklı,
Sanki dünya biraz daha hafif orada.
Gözleri, telaşsız bir akşam gibi,
Ne fazla uzak ne de fazla yakın hayata.
Başındaki örtü bir huzur gibi düşmüş,
Sessiz ama kendinden emin bir duruş.
Renkler üstünde dans ederken,
Kalbinde belli ki sade bir oluş.
Ellerinde tuttuğu küçük bir mutluluk
Hayatta emin olduğum üç gerçek var: bir, gerçek özgüvenliler, kibir ve insanları aşağılama eğilimi göstermezler. İki, gerçek zenginler, servetlerini sergilemezler. Üç, gerçekten mutlu ilişkileri olanlar, bunu kanıtlama ihtiyacı hissetmezler. Aşırı sunum, yokluğun dışa vurumudur.
Modern dünya mutluluğu bir haz (dopamin patlaması) olarak pazarladı, ancak bilim buna hedonik adaptasyon der; yani insan beyni elde ettiği her yeni şeye kısa sürede alışır. Ama bu biyolojik tuzaktır. Yani gerçek mutluluk, olabileceğin kişi ile olduğun kişi arasındaki uçurumu kapatmaktır. Potansiyelin bir imparator olmanı fısıldarken bir köle gibi yaşıyorsan, hissettiğin o boşluk potansiyelinin sana attığı bir çığlıktır.