Kıyamıyordum.
Çok mutluydun, gülüşüne kıyamıyordum. Bu yüzden hayallerini yarım bırakmak bana gaddarlık gibi geliyordu.
Oysa ben de mutluydum. Ama biliyordum; gerçekler bir gün ikimizin de yollarını ayıracaktı. Belki bedenim bir başkasının yanında bir evlilik bulacaktı, ama kalbim her daim sana ait kalacaktı.
En acısı da buydu zaten. Ben bunu biliyordum. Senin şimdi gözlerin ışıldayarak kurduğun hayalleri, gözlerim dolu dolu dinliyordum. İçimde büyüyen hüznü saklıyor, sana belli etmemeye çalışıyordum.
Çünkü kıyamıyordum.Ne hayallerine, ne gülüşüne, ne de sana.
Reklam
Bazen kaçışlar o kadar çok uzun sürer ki gerçekler ile tekrar karşılaşmayacağını zannedersin ama gün gelir karşında ki insanın güldüğü şey aslında senin gerçeğindir sırf gerçeğinden kaçmak için onca çaba gösterdin ama kabul günün geldi ve artık karşında o kaçtığın gerçek ile yüzleşmediğin sürece kurtulma gibi bir şansın yok.
evimden, sevdiklerimden ne kadar uzağım. dört duvara bakıp Zeynep burası artık senin evin alışsan iyi olur diyorum. sonra kendime kızıyorum kızım iki yıl oldu biraz alışsan mı artık diyorum. ama olmuyor. ne alsam kalıyor, çöpe gidiyor. meyve alsam çürüyor, çay demlesem bir bardaktan sonra hevesim kaçıyor. tek başıma yediğim yemek içtiğim çay kahve zevk vermiyor. yani her şeyi olumluyorum falan ama biraz da gerçekler 🫠
Birinci yalandan sonra tüm gerçekler şüphelidir,
ikinci yalandan sonra tüm şüpheler gerçektir..
Reklam
Reklam