Franz Kafka adlı bir yazar, parkta ağlayan bir kız çocuğuna rastlamış. Oyuncak bebeğini yitiren kıza, "Şimdi bebeğini aramaya gidiyorum, yarın burada buluşalım," demiş. Ertesi gün kıza bir mektup getirmiş ve ona bebeğin ağzından yazılan mektubu okumuş. "Üzülme, ben dünyayı dolaşmak üzere uzun bir yolculuğa çıktım. Gördüklerimi sık sık sana yazacağım." Franz her gün kıza yeni bir mektup getirmiş. Üç hafta sonra elinde bir oyuncak bebekle gelmiş. "İşte bebeğin, bak, sana geri döndü," demiş. Küçük kız, bebeğin dönmesine sevinmiş, ama onun farklı göründüğünü söylemiş. Franz, "Yolculuk insanı değiştirir," diye karşılık vermiş. Herkesin hayatında böyle bir yolculuk vardı.
Sayfa 39 - Batı Berlin, Mahkeme Salonu·Kitabı okuyor
Kalan kim, gidenlere inat
Dert, garibanlık
Düşünceler ve her batıl
Gidiyor birileri, bir şeyler
Saatler, ömür, akıl...
O geri kalır mı
Zoruma da gidiyor..."