Gerçekten onu yalnız bırakmak ve ebedi olarak ondan ayrılmak, yapılacak en akıllıca şeydi. İşte o zaman Geronimo bana yaptığı haksızlığı anlayabilirdi.
Bu kavşakta beni asıl örseleyen, şiddetten devşirilen haz. Milyonlarca insan, oturduğu koltuktan, başkalarının acısını seyretmek, daha da seyretmek istiyor bugün; avuntu kaynağını orada buluyor, şükretme bahanesine sığınıyor. No country for old men. Kendi, kişisel hikâyem çerçevesinde, kırk yıl öncesine gidiyorum: 1971-72'de yazdığım, bir avuç insana okuttuktan sonra yokettiğim Straw Dogs "inceleme"mden başlayarak Şiddet oyaladı beni. “Boynuz Yazısı”nı yazdığım günlerde (1978), Bataille'ın -Sontag'ın da değindiği- duvarına astığı Çin işkencesi fotoğrafını ben de karşıma almış, acı ile kıvanç arası salınan bu olgu korkularımı azdırmıştı. Ne(ler) oldu da, sonrasında, alıştırıldık?
Bütün olup biteni, Situation Room sakinleri canlı yayın akışında izleyebildilerse, bunun sırrı yalınkattı: Savaş timinin önderinin kafasındaki miğferde geniş açı çekim yapan bir alıcı gömülüydü. O dijital aygıt, toz duman ortamından filtreli gözü aracılığıyla görüntüleri süzerek binlerce kilometre uzaklıktaki komuta merkezine yansıtıyordu. Canlı yayın esnasında gelişmeleri ne ölçüde sõkebilmiş, anlamışlardı bilemiyoruz elbet, bildiğimiz Usame bin Ladin'in kafasından vurulduğu sahneyi, hemen ardından fotoğraflarının çekilişini izledikleridir "kanıt" hemen iletildi, eldeki verilerle kıyaslandı, tanı olanca çıplaklığıyla belirdi önlerinde, uzmanların: Geronimo öldürülmüştü.
Bilebildiğimiz kadarıyla, tarihte ilk kez, bir operasyonun yetkililere ânıânına izletildiği, tanık olmalarının sağlandığı bir düzenek yaratılmıştı.
Performans içre performans. Prolog ile epilog arası, filmin gövdesini içerecek operasyon sekansı, bize, dünya kamuoyuna duyurulan kronolojik ölçüydü, tamıtamına 40 dakika sürdü Abbottabad'da: Savaş timinin üyeleri önceden tayin edilen görev dağılımlarını harfiyen yerine getirdiler, iner inmez: Evin duvarında dev bir deliğe, içeride o an ciddi on tahribata yolaçan patlamanın ardından odalara dağılıp hedefleri vurdular, ana hedefe ulaşmakta gecikmediler ve büyük bir direnişle karşılaşmadan, onu başından vurarak işlerini tamamladılar.
Operasyon öncesi, hedefteki evin içeriğine ilişkin bilgiler hemen hemen kesinleşmişti: Odaların dağılımı, kullanım biçimi, sakinlerin sayısı ve özellikleri belliydi, özel kameralarla çekimler yapılmıştı. Yüzde yüz kesinleşemeyen, hedefteki adamın gerçekten de orada olup olmadığı, bir de, oradaysa, ne türden bir karşılık vermek üzere nasıl bir hazırlık içinde beklediğiydi.
Vurulasıya, hedef olduğundan fazladır - efsanesi gerçeğinden taşkın.
Usame bin Ladin zengin, güçlü, gözüpek ve kurnaz biri olarak ta- nınıyordu. Azın azıyla yaşamaya alıştırmıştı kendini, yalnızca tuz ve zeytinle iki yılını dağ başında geçiren evliyânın coğrafyasının bir ürünüydü. Müziği ve dansı haram sayan, gösteriş göstergesi saydığı için eşini giysilerini ütülemekten meneden adam, yaklaşan helikopterlerdeki ölüm timinin üyelerinin gözünde insandan çok cin, bir adım õtede Deccal'in ta kendisiydi.
Başkan Obama'ya, duruşuna yakışmayan ögenin operasyonun kod adı olduğunu düşünüyorum etrafındaki avcı yetkililer bir buçuk yüzyıl sonra bile soykırımdan geçirdikleri kızılderililerin, üstelik düş- künleşmiş önderlerinden birini "düşman"ın simgesi olarak görebilirlerdi, onun baştan diklenmesi gerekirdi 15 Mayıs 2011 gūnū ajansların geçtiği bir habere bakılırsa, Geronimo'nun küçük torunla- rından birinin tepkisini gözönünde tutarak, çok geç, sözkonusu kod adını değiştir(t)miş.
Geronimo ve adamlarının beyazlara kan kusturduğu, şiddet dolu bir savaş dili geliştirdikleri, kurbanlarının kafa derisini yüzdükleri doğrudur ne ki, yaşadıkları topraklarda kabul edilmesi olanaksız bir düşmanlıkla yüzyüze gelen onlardı.
Bir mazlumdu Geronimo, bin Ladin operasyonunda adının kodlaştırılması hem haksızlık, hem stratejik bir hataydı.