Sizi neyin öfkelendirdiğini keşfetmek fazlasıyla kıymetlidir. Bir ipucudur bu. Sizi tetikleyen şey neydi? Bir başkası bu duruma öfkelenmezken siz niye öfkelenmiş olabilirsiniz? Geçmişinizde bununla ilgili ne öğrenmiş olabilirsiniz? Bu tetikleyicinin kökenleri nedir? Öfkenizi ya da genel olarak duygularınızı ifade etmek için daha işlevsel bir yol olabilir miydi? Duygularınızı bu şekilde ifade etmeyi nerede ve nasıl öğrenmiş olabilirsiniz?
Duyguların doğru ya da yanlışı yoktur. Bu çok açık bir kuraldır. Bir çocuk öfkelenmeye başladığında öfkelenmesine kızmak yerine onun neye öfkelendiğine ve öfkesini nasıl dile getirdiğine odaklanmak gerekir. Çoğu zaman danışanlarımdan şöyle ifadeler duyarım: "Buna kızmamalıydım", "buna üzülmem çok saçma oldu farkındayım", "böyle durumlarda öfkelenmemem gerekiyor"... Sadece duygunun nasıl ifade edildiğine bakmamız gerekir bu noktada. Öfkelendiniz ve sonra? Sonra elinizdeki bardağı duvara fırlattıysanız burada bir sorun vardır evet ama sırf öfkelendiniz diye bunda bir sorun yoktur.