Seyahatnameler, tarih araştırmalarının en önemli kaynaklarından birisidir. Bu özelliği ile birlikte şahsi gözlemleri barındıran ve öznel bir anlatım ürünü olan seyahatnameler edebi bir tür olma vasfını da taşımaktadır. Çağının insanına ve hatta günümüz modern toplumuna bilinmeyenden haber veren seyahatnameler, kitapların kıymetini bilen ve onlarla hemhal olmuş olan Zafer Saraç tarafından değerlendirilmeye tabi tutulmuşlardır. Bu minvalde “Seyahat Diyen Kitaplar”, Saraç’ın muhtelif dergi ve internet sitelerinde yayınlanmış olan 25 seyahatname incelemesinden mürekkep bir eser olarak vücuda gelmiştir. Seyahatnamelerin seçiminde ise daha çok Türk tarihi ve coğrafyası ile alakalı seyahatnameler tercih edilmiştir. Bu şekilde, Türk tarihinin kaynak konusunda seyahatnamelerden faydalanabileceği hususu vurgulanmaya çalışılmıştır, diyebiliriz.
Mezkûr eserde seyahatnameler, yazıldığı döneme istinaden kronolojik bir sıraya tabi tutulmuşlardır. Bununla birlikte, eserin müellifi Saraç’ın Tarih alanında yüksek lisans yapmış olmasından olacak ki, eserler kuru ve basit bir tanıtma edasıyla değil bilimsel bakış ile kaleme alınmışlardır. Bu bağlamda, seyahatnameler ile birlikte onları hazırlayan ya da çevirenler eleştiriye tabi tutulmuş ve eleştirinin nedenleri açıklanmıştır. Yine bu hususu Saraç şu şekilde ifade etmektedir: “Tarih ilmi için önemli kaynaklardan birisi de seyahatnamelerdir. İçerdiği eşsiz bilgilerle tarihin yeniden yazılmasına vesile olan bu müstesna kaynaklar geçmişin resmini çizdiği gibi gelecekte yapılacak yeni araştırmaların da yol haritasını çizer, açılan yeni kapılardan giren araştırmacılar tarih ilmine yeni soluk kazandırır.” (s. 85)
Bu değerlendirme yazılarında seyahatnameler ile birlikte onları vücuda getiren seyyahların hayatları hakkında vücuda getirilmiş