Bazen insan en çok korktuğu şeye koşar adım gider. Ve evrenin en dondurucu ironisi şudur: İnsanı asıl yıkan şey bedenen ölmek değil; yaşama bu kadar aşık bir zihnin, hareket edemeyen ve konuşamayan kendi bedeninin içinde yıllarca diri diri mezara konmasıdır.
Vadesi dolan her şey gider. insanlar, hisler ve anlar.... tamamlanmamış olması bir eksiklik değil, sadece yaşandığı kadarıyla yeterli olduğunun kanıtıdır. bazen en büyük bütünlük, yarım kalma cesaretidir.
Alıntı
Reklam
"Herkes gider ve geriye, onlar uğruna paramparça ettiğin kendin kalırsın." Dostoyevski
Duygu ve Düşünce
Bana gülerken yakaladım onu. Neden diye sorunca birini dövmeye gider gibi yürüdüğümü söyledi. Hafif çatık kaş, dik bir yürüyüş ve hızlı adımlar... Yapabileceğim bir şey yok, öyle kaldı. Hshdhd
Kime gider insan? En sevdiğine mi, onu en çok sevene mi?
1000Kitap
Aşıklar hep gelir ve gider, ama kimse kimin gitmesine izin verdiğinden emin değil
Müzik
Reklam
Reklam