Yasemin A.
@gingerbread
Her şeyden biraz, hiçbir şeyden tam değil.
Krakow
77 kütüphaneci puanı
1091 okur puanı
Ocak 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yazarla tanışmak için iyi bir seçim
Puan vermedi
Balzac’ın yazım tarzına alışık olmayanlar için, yazarla tanışma kitabı olarak seçilebilir. Zira Balzac okumak biraz meşakkatli bir iştir. Rus yazarlar gibidir Balzac; yapmış olduğu eşsiz ve uzun tasvirlerinden ötürü okuması bi nebze zordur.
Reklam
Bir kitap yerine bir alıntılar derlemesi demek daha yerinde olur. Zira kitabın 95% alıntılardan oluşuyor. Ayrıca konular tekrar edecek şekilde yazılmış. Bazen ee ben bunu az önce okumuştum acaba sayfaları mı karıştırdım dediğim oldu. Kitap kötü değil, hafta sonu boş vaktiniz varsa bir çırpıda okunabilecek tarzda yazılmış. Birilerinin sizi üzdüğü bir dönemden geçiyorsanız bu kitabı okuduğunuzda bi nebze olsun iyi hissedebilirsiniz. Sanırım başka bir katkısı yok.
Olmak ve Olmamak Üzerine1000Kitap
Bakmayın çocuk kitabı olduğuna, içinde derin bir anlam yüklü. Zannımca bir çoğunun kitabı okurken yazarın vermek istediği mesajı anlaması zor. Gerçi şimdiki çocuklar da zehir gibi.
Şu hayatta, herkesin bir hikayesi var. Bu sefer de bu hüzünlü hikayenin baş kahramanı bir şeftali.
Kitap; olmayı istemek, olmak ve sonrasında vazgeçiş üzerinden şekilleniyor.
Orhan Pamuk’un elinden “bazan”ı alın geriye koca bir boşluk kalır1000Kitap
İtiraf etmeliyim ki; eğer dizisi çekilmemiş olsaydı bu kitabı okumayı hiç düşünmüyordum. Kitaplardan uyarlanan dizileri izlemeden önce kitabı okumayı tercih ettiğim için okudum. Ve bir kez daha anladım ki Orhan Pamuk’un kalemi hiç benlik değil.
Yeşil çam tadında bir aşk hikayesi, araya siyasi dönem serpiştirilmesi, 8 senelik zaman zarfında geçen hikayede neredeyse aynı olan her akşamın tasviri ve bu nasıl bir kapanış dedirten bir okuma. Kitaptan aklımda kalanlar bunlar.
Vakti zamanında yazarın bir diğer kitabını okumaya yeltenmiş ve kitabı bitirdikten sonra üstüne bir blog yazısı da yazmıştım.
birtutamkarinca.com/2020/11/kahve-b...
Anladım ki olmayınca olmuyor zorlamanın bir anlamı yok. Bir daha Orhan Pamuk kitabı okur muyum? Sanmam.
“Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde, hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?”
Bahçıvan ve Ölüm, bir babanın ölümü etrafında dönen bir yas anlatısı gibi görünse de, aslında hafızanın, kimliğin ve var olmanın neye tutunduğunu sorgulayan derin bir metin. Kitap, büyük cümleler kurmadan, dramatik olmaya çalışmadan, okuru yavaş yavaş içine çeken bir ağırlık taşıyor. Ölüm burada bir son değil; geçmişin, çocukluğun ve korunmuş bir benliğin çözülüşü.
Babayı kaybetmek, yalnızca bir insanı değil, insanın kendisini ilk kez biri tarafından görülmüş hâlini de kaybetmesi anlamına geliyor. Çünkü anne babalar, bizi henüz kimse olmadan önce tanıyan son tanıklardır. Onlar gittiklerinde, çocukluğumuz da sahipsiz kalır.
Dili sade ama duygusu yoğun. Acıyı anlatmıyor; acının içinde duruyor, teselli sunmuyor. Sadece şunu fısıldıyor: bazı kayıplar, dünyadan çok insanın içinden bir şeyleri alıp götürür.
Bahçıvan ve Ölüm, yasın gürültüsünü değil, sessizliğini anlatan; okurken içimi acıtan bir kitap oldu.
Reklam