Aşk bir "iki kişilik sahnedir". Bir'in perspektifini kesintiye uğratır ve dünyanın Başka 'nın ya da farkın bakış açısından yeniden
ortaya çıkmasını sağlar.
Ficino'ya göre aşk, "bulaşıcı hastalıkların en fenasıdır". Bir "dönüşümdür". İnsanı kendi doğasından çıkararak yabancılaştırır ve beraberinde yabancı olanı getirir.