Dıştan baksan heybetli bir çınar gibiydi duruşun,
Meğer içi çürümüş, kof bir ağaçmış parıldayan.
Sözlerin ok gibiydi, oysa sabun köpüğüymüş vuruşun,
Ben seni gölgene bakıp da koca bir dağ sanmıştım.
Aynalara baka baka kaybetmişsin kendini,
Gururdan bir zırh giyip, unutmuşsun haddini.
Yıkınca gördüm içindeki o küçücük bendini,
Yazık, ben o cüce gölgeyi dev bir adam sanmıştım.
Lafı geldi mi mangalda kül bırakmazdı dilin,
Zora düşünce gördüm, ne kadar korkakmış elin.
Meğer rüzgârın önünde savrulan bir yaprakmış yerin,
Ben seni fırtınalara göğüs geren bir liman sanmıştım.
Ne bir sözün tutarlı, ne duruşunda var bir asalet,
Giydiğin takım elbise bile sana emanet.
Meğer her maskenin arkası koca bir cehalet,
Suretine aldanıp da seni insandan, adam sanmıştım.
Şimdi git, kendi yalanlarının kuyusunda boğul,
Zaten hiç olamamışsın, olamazsın da bir kul.
Benimki de saflık işte, kalbe vermemişim akıl,
Kumaşın bu kadar ucuzken, ben seni asil bir can sanmıştım.
Reklam
Gezmeli düşünceler1000Kitap
Benim gezme anlayışımda kafe minimumdadır. Hatta bu gezme değil, buluşmadır. Olay sadece parayla da ilgili değil. Hayata bakış ve istemekle alakalı. Hiç mi canınız sahilde yürümek istemiyor?
Ne bileyim bisiklete binmek,piknik, yüzmek, yeni bir tat ile keyiflenmek? Yok aman yürüme. Kapalı alandan, kapalı alana git otur ve para ver. Aynı konuları defalarca kez konuş. Anı böyle birikmez.
GİT'ME
Kalan acısını taze tutmanın peşine düşmüştü,ondan arta kalan hakikati her gece yastığının altına koyuyordu.
Korkuyordu!
Sesini unutmaktan korkuyordu,bir gün telefonu açmamasından..
Sesler mezarsız ölürdü biliyordu
Sâhi gidiyor musun ?
Dertli olun dertli olun,
Dert insanı sâfî eyler.
Dertsizleri dertli edin,
Dert insanı kâmil eyler.
İşit bu sözü ey yâren,
Dertsizlere sorma nişan.
Derdi olan bulur derman,
Dert insanı kâmil eyler.
Yunus imdi dertli ol sen,
Derdini dünyaya yay sen.
Eğer dertsiz isen gel sen,
Dert bendedir al git derken...
#Yunus Emre #
Reklam
Reklam