Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ben olduğum kişi için yaşamama izin ver, gözyaşlarımı tutamayacak kadar duygusal bir yere kadar... tartışmaya durmaksızın teslim olmak için alçakgönüllülük... adımlarımı geri dönüp kendimi sorguladığımda tutarsızlıkta bile tutarlı.
Ben olduğum için yaşamama izin ver... korkunç derecede kırılgan ama zayıf değil...
Harekete geçmemi hiç engellemeyen şeylerle yüzleşme korkusuyla... İleriye gitme çılgınlığımın beni daha sık güçsüz bıraktığının farkındayım.
Ben olduğum için yaşamama izin ver...
Hayata deli gibi aşık olmuş... kendimi bir gün batımında, bir kelebeğin okşayan uçuşunda, bir şarkının notaları arasında kaybedebilecek kapasitede.
Ben olduğum için yaşamama izin ver...
En güzel ve dokunaklı anılarım arasında kaybolmuş, geçmişe atlamalarımla, şimdiki zamanda yürürken, arkamızda taşıdığımız tüm engellerle ama gözlerimiz ufka dönük.
Her zaman ......
Anladım gözlerin yol bitti dedi
Ne kadar saklasam boşuna artık
Gözlerin dilinden önce söyledi
Suşlu bir veda bu "Merhaba değil"
Can gibi çekilip ayrılsan tenden
"Gitme kal" dememi bekleme benden
Ayrılık kararı verilmiş dünden
Gözlerin dilinden önce söyledi...
Bir romanın sayfasında rastladım sana.
Çeviremedim sayfayı, geçemedim sıradaki cümleye...
Şaşırtmadın beni, öylece bakakaldım gidişine.
Ne kadar bakarsam hep orda kalırsın sandım bir anlığına.
Uçurumun kenarına hapsolmuş gibi ne ileriye ne de geriye adım atamadım senden sonra.
Geç olmadı kabullenişim gidişin öğretti hepsini.
Gözyaşlarım satırları yeşertmeye çalışır gibi akarken özlem kılılığa büründü cümlelerim.
Bilmem neden özlüyorum seni anlamıyorum.
Ben istemiştim halbuki.
Belki de gitmeni isterken kalman için yalvarıyorumdur.
Ama sen yine de git.
Ben sana gitme diyemem.
Ama sen yine de kalma.
Ben sana kal diyemem.
