Cahiliye döneminde üvey anneyle evlenmekDin
Cahiliye devrinde üvey annelerle evlenmek yasak sayılmazdı. "Ey Müminler! [Kocası ölen] kadınlara zorla varis olmanız size helal olmaz" (yâ eyyühellezîne âmenû lâ yahillü leküm en terisû'n-nisâe kerhen) mealindeki Nisâ 4/19. ayetin tefsirinde aktarılan bilgilere göre cahiliye devrinde evli bir adam öldüğü zaman, onun erkek yakınları (oğlu, kardeşi) dul kalan karısını terekeden sayar, diledikleri takdirde o kadınla kendileri evlenir, dilerlerse başkasıyla evlendirir veya evlenmesine mani olurlardı. Dul kadının üzerine elbisesini atan kişi (genellikle üvey oğul) o kadın üzerinde öncelikli hak sahibi olurdu. Şayet kadın üzerine elbise atılmadan babasının evine gitme imkânı bulursa özgürlüğüne kavuşurdu. Arap dilcisi İbnü'l A'râbî (ö. 231/846) üvey annelerle evliliğin sadece babanın ölümünden sonra değil, karısını boşamasından sonra da cari olduğunu belirtmiştir. İbn Atıyye (ö. 541 /1147) ise üvey annelerle evlenme geleneğinin Ensar arasında bağlayıcı, Kureyş arasında ise mubah ve rızaya dayalı olduğunu söylemiştir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
istedikleri gibi gelip gitme eğiliminde olan anılarımıza karşı çok az kontrole sahibiz.
Gel etme desem, kal gitme desemAlıntı
Bu başıma gelenleri hiç anlamış değilim...
Sen de başıma gelsene...
Beraberce bakarsak belki anlamama yardımcı olursun.
"Kırgınsın bana.Büyük eşeklik ettim.Özür dilerim.Ama Meltem... boşanmak konusunda gerçekten ciddi olamazsın. "
"Gidemezsin"
"Gitme, ne olur.Yaptığım her şey için her gün her dakika özür dilerim.Sen de her dakika pişman et beni.Gıkım çıkmaz.Annemden emmediğim sütü burnumdan getir ama gitme."
